4 Aralık 2013 Çarşamba

Satışın Kralıydım, Soytarısı Oldum

Kapı kapı dolaşıp insanları bir şey almak için ikna etmenin piriyim diyebilirim. O kapı bir kere açıldı mı, cüzdanın o büyülü ‘Cırt cırt’, ‘Çakt’, ‘Çıkırt’ sesleri çıkmadan asla kapanamaz. Mümkünatı yok. Çünkü kapıyı açıp benimle diyaloğa giren herhangi bir insan evladının bir şey satın almaması mümkün değil. Kimileri bunu tehditle ya da bunaltma taktiği ile başardığımı düşünüyor fakat yanılıyor. Asla birine zorla ya da “Tamam lanet olsun, alayım da git” diyerek bir şey satmadım. Sadece meyhimi duyan insanlar ise fiziksel görünüşümle etkili olduğumu düşünebiliyor. Ben, aynaya baktığında dünyanın en nötr kalabilen insanıyım. Bu yüzden bu da mümkün değil. Benim yolum tamam farklı. Benim yolum, kelimelerin gücünden geçiyor. Dilim, kıvrak bir kurşun gibi hedef kitlemin zihnine sağlanıp duruyor. Sonunda ikna olup, ürünü onlara satmam için yalvaracak kıvama geliyorlar. Ben de bu anın tadını çıkarıyorum.




Satıştaki bu başarım, bir süre sonra ufak çapta bir ün yaptı ve birkaç teklif gelmeye başladı. İçlerinde bir tanesi vardı ki, dünya üzerinde o işin ilgisini çekemeyeceği bir orta gelirli olduğunu düşünmediğim cinstendi. Kabul ettim. Satış Müdürü olmuştum.

Olmadı. Bu kurumsallık bana yaramadı. Sahada yaptığım satışın yarısı bile olmuyordu. Anladım ki bu işler satış eğitimi olmadan yapılamıyordu. Satış eğitimleri olmadan kurumsal satış yapmak mümkün olmuyor.

Sahalarıma döndüm. Kapıyı açtı. “İyi günler” dedim, “Çok vaktinizi almayacağım.”

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder